Aangereden door een auto lag dit arme dier al drie dagen in de berm langs de kant van een weg op 3 km. afstand van Cernavoda. Helaas waren het niet de politieagenten zelf die ons op de hoogte hebben gesteld van dit ongeval; na constatering van het ongeluk zijn deze heren, volkomen immuun voor het lijden van deze arme viervoeter, weer vredig hun eigen weg gegaan. Het was een inwoner van het dorpje zelf die geraakt werd door dit met vliegen overdekte dier dat twee gebroken beentjes had, en toevallig van ons bestaan afwist. Na zijn telefoontje zijn we direct te hulp geschoten, maar helaas konden we niet meer doen dan het dier uit zijn lijden te verlossen. Toevalligerwijs was er een Roemeense filmploeg op onze locatie te Cernavoda aanwezig zodat die ook in staat was deze gebeurtenis vast te leggen.

Enkele maanden geleden werd haar moeder Gabriella, zwanger en al, moederziel alleen ergens aangetroffen. Eind april heeft dit ezelinnetje haar jong geworpen, een prachtig merrieveulen dat we Maria hebben genoemd. Ondertussen is zij de mascotte van de opvang geworden. Op deze foto, enige dagen na haar geboorte, ziet u Maria naast haar moeder die haar geen seconde uit het oog verliest.

Afgelopen maandag, in de late namiddag, werden we via een telefoontje geattendeerd op een achtergelaten ezeltje in de straten van Boekarest die bovendien in een zeer slechte conditie zou verkeren. Na overleg met onze algemeen directeur, en met toestemming van de Donkey Sanctuary, hebben we vanuit Cernavoda onze bus gestuurd om ons over deze arme viervoeter te ontfermen. Het diertje was inderdaad ernstig verzwakt en vermagerd, en had bovendien een vlammende ontsteking aan een achterpoot.

Hij werd niet ver van ons centrum te Medgidia gesignaleerd, enkele honderden meters verwijderd van de grootste Rom-krottenwijk van de stad. Het arme dier had een enorme wond op zijn rug, en was bovendien volkomen uitgehongerd. Medewerkers van STD hebben hem binnen gehaald om de eerste noodzakelijke hulp te bieden. Zijn behandeling was tot nu toe dermate primitief geweest dat zijn verwondingen steeds dieper en geïnfecteerd raakten. Het bit in zijn mond was, zoals u op de foto kunt zien, niets meer dan een roestig stukje ijzerdraad.
Waarschijnlijk hebben de eigenaren van dit dier, gezien zijn hele staat van zijn, hem domweg aan zijn lot overgelaten. Nadat dit ezeltje de eerste zorg had gekregen is hij overgebracht naar de ezelopvang te Cernavoda, waar hij, mede door de hulp van Donkey Sanctuary, voor de rest van zijn leven geborgen zal zijn.