
Thor werd naar de opvang gebracht door een man die beweerde dat hij niet de eigenaar was,Hij wilde hem bij ons achterlaten omdat Thor op een dag 2 stukken brood had gegeten…. en dat was te veel voor zijn budget.Thor lag in de de paardenkar van de man in een plastic zak. Toen ik de zak opende zag ik een’ grote oude hond.

Ik liet hem naar beneden van de kar af en zag dat hij eigenlijk een lopend skelet was. Thor was een grote Deense mix, een ras dat normaliter een gewicht heeft van 60-70 kg. Helaas, Thor woog nauwelijks 40 kg.

Hij bewoog erg langzaam, alsof hij uitgeput was. Hij was hartelijk. Hij dronk veel water en schrokte elke keer als we hem iets te eten gaven.Het was duidelijk dat hij al een hele tijd niet gegeten had.Hij was moeilijk voor mij om zijn leeftijd in te schatten omdat zijn tanden erg slecht waren en hij miste er ook enkele. Hij was mogelijk 10 jaar of ouder. Luizen- en vlooieneitje waren zichtbaar in zijn haar. Hij zag er vreselijk uit.
’
’
Het was duidelijk dat hij erg had geleden en was verwaarloosd. Ondanks dat, had hij geen hekel aan mensen, Hij was goedig en en maakte nergens bezwaar tegen, zelfs niet toen ik hem een pijnlijke vitamine of een andere injectie gaf. Hij leek op een oud persoon’ welke alles al had gezien in z’n leven, iemand die nergens meer van op keek. 3-4 Dagen ging het goed. Ik ging met hem wandelen en gaf hem een kooi met een waterbak. He vond het daar prettig. Op de vijfde dag, ‘s morgens toen ik hem mee naar buiten nam, merkte ik dat hij niet de kracht had in zijn achterhand om op te staan. Hij wilde wel wandelen maar kon het eenvoudig niet.

Ik bracht hem naar zijn kooi en gaf hem eten. Hij weigerde te eten. Hij dronk alleen en viel toen in slaap. Na een paar uur probeerden we hem weer te laten eten, maar hij weigerde het eten weer. Hij wilde alleen maar slapen. Hij bleef zelfs doorslapen toen wij een voedings infuus aansloten. He sliep heel diep. Ik herinner me dat ik hem naar de ruimte bracht waar de dieren worden voorbereid voor een operatie en hij sliep midden in de ruimte. Iedereen liep om hem heen en hij bleef gewoon doorslapen. Die nacht at hij een beetje vlees. De volgende dag ging Thor’s toestand achteruit. Hij begon over te geven. Zelfs de vitamines en het voedings infuus hielpen hem niet meer. Slechts een week na zijn aankomst, stierf Thor. Hij had te veel geleden, en hulp kwam laat. Te laat. Hij was een oude hond en had een bepaalde manier van leven moet lijden: hij had verzorging en liefde nodig maar kreeg geen van beiden.

De enige troost is dat wij Thor geholpen hebben zijn laatste dagen te leven zoals hij zijn hele leven geleefd zou moeten hebben. Iemand hield hem als huisdier, sprak tegen hem, gaf hem een naam en was verdrietig toen hij stierf. Als er geen opvang was geweest in Medgidia, was deze hond bij het vuilnis terecht gekomen, precies waar de man hem naar toe had willen brengen.’
Thor was een “lieve reus”
Alina Vasile
No tags
18
10 PUPS IN PORDENONE DANKZIJ DE VERENIGING VOOR HONDENOPVANG VILLOTTA
Comments off · Posted by Valeria in Juni 2007
Vrijwilligers van de organisatie voor de hondenopvang van Villotta reageerden spontaan op onze oproep voor hulp. Zij vlogen naar Boekarest afgelopen weekeinde om onze pups op te halen.’ De pups vlogen naar Venetie en vandaar uit werden ze naar de opvang gebracht, waar ze wachten op nieuwe familie’s om hen te adopteren. Hartelijk bedankt Aurora, Marina, Francesca en alle vrijwilligers.
No tags
18
NEDERLANDSE VRIJWILLIGERS ZORGEN VOOR ONZE PUPPY’S
No comments · Posted by Lisa in Juni 2007
Vanaf 1 juni doen 3 studenten uit Nederland een maand vrijwilligerswerk in onze opvang in Cernavoda. De meisjes doen een opleiding voor dieren verzorging ( een professioneel beroep om asiel dieren te verzorgen) en zullen voor de vele puppy’s zorgen die helaas in onze gebouw leven. Op 30 juni gaan ze weer weg.

Hilde (op de foto), Sara en Lianne hartelijk bedankt voor jullie betrokkenheid en enthousiasme.
No tags









